| |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سعدي شيرازي |
گروه : علوم انساني رشته : زبان و ادبيات فارسي گرايش : نظم و نثر تاريخ تولد : 0
خلاصه : ابو
محمد مشرف الدين مصلح بن عبدا... سعدي شيرازي، ملقب به ملك الكلام و افصح
المتكلمين است. وي از شاعران نويسندگان و گويندگان بزرگا قرن هفتم هجري
قمري است . در سخن سعيد غزل عاشقانه به بالاترين حد لطافت و زيبايي رسيده
است. و در حكمت، موعظه، ايراد حكم و امثال از شارعان شهرت بسيار دارد. نثر
مزين، آراسته، شيرين و جذاب وي در گلستان از بهترين نمونه هاي نثر فارسي
است. سعدي به سبب تقدم در نثر و نظم، از قرن هفتم به بعد همواره مورد
تقليد و پيروي شاعران و نويسندگان فارسي گوي بوده است.
اوضاع اجتماعي و شرايط زندگي : سعدي
در كودكي پدرش را از دست داد.[اثر آفرينان، زندگينامه نام آوران فرهنگي
ايران. مجلد سوم . زير نظر دكتر سيد كمال حاج سيد جوادي؛ با همكاري دكتر
عبدالحسين نوايي، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي ايران، 1378، ص 241 ]
سعدي علاوه بر آن كه قبيله خود را از علماي دين مي شمارد، در غزلي هم غيرت
خود را با غيرت سعدبن عباده انصاري، از صحابه پيامبر، مقايسه مي كند.
[محيط طباطبايي، سيد محمد.«نكاتي در سرگذشت سعدي». كيهان فرهنگي . دهم دي
1376، ص 11 ]
تحصيلات رسمي و حرفه اي : سعدي
از خاندان اهل علم و فضيلت بود. او تحصيلات اوليه را در شيراز و نزد پدرش
فراگرفت. وي در اوان جواني به بغداد رفت، و در مدرسه نظاميه آن شهر به
تحصيل علوم ادبي و ديني پرداخت.[اثر آفرينان، مجلدسوم، ص241 ]
استادان و مربيان : سعدي
در دوران زندگي خود نزد اساتيد و مربيان مختلفي به تحصيل علم و ادب
پرداخته است. او در دوران كودكي نزد پدر خود كسب علم نمود. در مدرسه
نظاميه بغداد نيز نزد استادان بزرگي همچون شهاب الدين سهروردي و ابن جوزي
به آموختن علوم مختلف همت گماشت.[اثر آفرينان، مجلد سوم، ص241 ]
هم دوره اي ها و همكاران : سعدي
دوستان زيادي داشت. علاوه بر اتابكان فارس كه شهره عام و خاص مي باشند.
بزرگان و دانشمندان زيادي نيز ممدوح سعدي بوده اند همانند صاحب ديوان شمس
الدين، و برادرش عطا ملك جويني. سعدي با شاعراني همانند مجد همگر و خواجه
همام تبريزي نيز ارتباط داشته و مورد ستايش آنها قرار گرفته است. [زهتابي،
محمد رضا، شخصيت هاي نامي ايران، تهران: انتشارات پديده، بي تا،ص240 ]
وقايع ميانسالي : سعدي
در دوران ميانسالي سفرهاي بسياري كرد. او در زمان سلطان اتابك ابوبكر بن
سعد بن زنگي به شيراز برگشت و به خلق آثاري چون بوستان و گلستان پرداخت.
[دهخدا، علي اكبر. لغت نامه دهخدا، جلد هشتم. زير نظر دكتر محمد معين و
دكتر سيد جعفر شهيدي، تهران: انتشارات دانشگاه تهران،1373، ص 12040 ] سعدي
يكي به علت شوق جهانگردي و ديگر به سبب كشمكش هاي بين خوارزمشاهيان و
اتابكان فارس و هجوم مغول به سفري طولاني پرداخت. كه در حدود سي تا چهل
سال طول كشيد. وي بغداد، سوريه و مكه را تا شمال آفريقا گشت. وي در آثار
خود از سفر به كاشغر، هند و تركستان سخن گفته است. [زهتابي، شخصيت هاي
نامي ايران، ص 240 ]
زمان و علت فوت : تاريخ
وفات ابومحمد مشرف الدين مصلح بن عبدا... سعدي شيرازي بين سال هاي 691 تا
694 و در شيراز روايت شده است .[لغت نامه دهخدا، جلد هشتم، ص 12040 ] به
قول دقيق تر، وفات وي در تاريخ 17 ذي الحجه سال 690 يا 691 هجري ذكر شده
است.[زهتاري، شخصيت هاي نامي ايران، ص241 ]
آرا و گرايشهاي خاص : ويژگي
شاخص سعدي در غزل عاشقانه و مثنوي اخلاقي و نثر فني به سبك مقامه نگاري
است.[لغت نامه دهخدا، جلد هشتم، ص12040 ] اشعار سعدي در انواع قالبها
مانند قصيده، غزل، قطعه، رباعي، ترجيع بند و تركيب بند سروده شده است. چون
آثار سعدي نتيجه تجربيات و مطالعات و مشاهدات اوست، آثارش هم شامل نكات
اخلاقي، پند و موعظه است، و هم داراي مضامين عاقانه و لطف وزبايي است. [از
تصابي، شخصيت هاي نامي ايران، ص241 ] سعدي، مذهب شافعي داشته و مسلمان
كاملي بوده است.[محيط طباطبائي، نكاتي در سرگذشت سعدي، | | |
نوشته شده در 1387/10/29ساعت توسط به ناز
| نظر دهيد
|
|
